Автор - Владимир НАБОКОВ

Возвращение Чорба. Стихи

Горний путь

Первая книга знаменитого русского писателя, автора "Лолиты", Набокова Владимира Владимировича, напечатанная в Зарубежье ещё под псевдонимом "Вл. Сирин". "У Сирина есть все данные, чтобы быть поэтом: у него вполне поэтические восприятия, стихи его музыкальны и органичны..." (из рецензии эпохи В. Лурье). К материалам по истории русской зарубежной поэзии. Русский Берлин.

Гроздь

Первые сборники стихов Владимира Набокова (В. Сирина) критика оценила очень низко. Основной удар пришелся по сборнику «Гроздь». Рецензенты — Александр Бахрах, Константин Мочульский — наперебой обвиняли молодого поэта в творческой незрелости и подражательности (прежде всего А. Фету и А. Блоку), выделяя в качестве главного недостатка его лирики «чисто внешний подход к миру, бедность внутренней символики, отсутствие подлинного творческого огня» (Глеб Струве). «У стихов Сирина большое прошлое и никакого будущего» (Константин Мочульский) — таков был жестокий приговор критиков.  Лишь один рецензент (Владимир Амфитеатров-Кадашев, товарищ Сирина по литературному объединению "Братство круглого стола") дал безусловно положительный отзыв на уже изрядно пощипанную и побитую "Гроздь".

Maszeńka

"Maszeńka", napisana na emigracji, uchodzi za najbardziej rosyjską powieść Nabokova. Specyficzny klimat książki, pełen niedopowiedzeń, dwuznaczności, mistyfikacji, fascynuje i urzeka czytelnika, który wraz z bohaterem utworu przeżywa jego duchowe rozterki. Ganinowi – bo tak nazywa się ów bohater – ojczyzna z perspektywy ubożuchnego berlińskiego pensjonatu dla rosyjskich emigrantów jawi się jako nostalgiczny sen, mit, niezatarte wspomnienie. Jednocześnie zaś przeżyta t a m, w Rosji, miłość młodzieńcza i romantyczna, jest dla niego droższa i realniejsza niż szara, nieprzyjazna teraźniejszość. I nagle okazuje się, że dziwnym zrządzeniem losu bliskie jest spotkanie z ukochaną. Ganin przeczuwa, że pojawienie się prawdziwej Maszeńki – nie tej z wyidealizowanych wspomnień młodości – unicestwi kruchą przeszłość…

Mashenka

`…Mashenka fue mi primera novela. Comencé a trabajar en ella en Berlín, poco después de haber contraído matrimonio, en la primavera de 1925. La terminé a principios del año siguiente, y fue publicada por una editorial regida por emigrados rusos (Slovo, Berlín, 1926). Dos años después, aparecía una versión alemana que no he leído (Ullstein, Berlín, 1928). Con esta sola excepción, la novela no ha sido traducida a lo largo del impresionante período de cuarenta y cinco años.`

Lolita

Обуреваемый страстью к малолетним девочкам, герой влюбляется в двенадцатилетнюю школьницу, любит ее мучительной безответной любовью и в конце концов теряет. Благодаря «Лолите» Владимир Набоков приобрел всемирную славу.

Pale Fire

Strong opinions

The original of Laura

When Vladimir Nabokov died in 1977, he left instructions for his heirs to burn the 138 handwritten index cards that made up the rough draft of his final and unfinished novel, The Original of Laura. But Nabokov’s wife, Vera, could not bear to destroy her husband’s last work, and when she died, the fate of the manuscript fell to her son. Dmitri Nabokov, now seventy-five--the Russian novelist’s only surviving heir, and translator of many of his books--has wrestled for three decades with the decision of whether to honor his father’s wish or preserve for posterity the last piece of writing of one of the greatest writers of the twentieth century. His decision finally to allow publication of the fragmented narrative--dark yet playful, preoccupied with mortality--affords us one last experience of Nabokov’s magnificent creativity, the quintessence of his unparalleled body of work.

Vladimir Nabokov Pnin

[Proofed to line 1994]

Лоліта